طناب درد

ایران ، تسلیت

طناب درد

ای خدا ، آماج انواع بلایا گشته ایم

از چه رو با دردوبدبختی چنین آغشته ایم

ما نمیدانیم ، آیا زندگی اینست ؟ یا

مرگ تدریجی خودرا ، زندگی بنوشته ایم

سیل وطوفان،زلزله بس نیست در این مملکت؟

روز و شب با درد ، چون دیوانگان ،سرگشته ایم

مردم بیچاره ای که هر چهل ، پنجاه سال

زیر یوغ ظالمان ، گویی که خود را کشته ایم

یا بلاهای طبیعی ، می ستاند جان ما

یاطناب رنج و غمهایی که خودمان رشته ایم

ما چه میجوییم در این راه پرپبچ و عجیب

نیستیم آگه ، چه میخواهیم یا گمگشته ایم

زندگانی را نمی یابیم و در این زندگی

نیمه راهی رفته اما بیجهت برگشته ایم

درد بسیار است ، اما با که گویم راز دل؟

الغرض ، (محمود) ، آماج بلاها گشته ایم

محمود انصاری کلیبری ( محمود)

با هزاران سلام و هزاران درود به سروران و دوستان ارجمند و عزیزم

مصبتهای ناشی از سیل و فقدان جمعی از هم میهنان عزیزم را به هموطنان و مخصوصا مصیبت دیدگان گرامی

صمیمانه تسلیت عرض نموده و از خداوند متعال صبر و تحمل و بردباری را برایشان خواستارم.

با تمام وجودم آرزومندم ، انسانهای شریف این مرز و بوم ، بالطف خداوند متعال ، از گزند بلایای طبیعی محفوظ و

مصون بمانند و دیگر تا پایان سال را بخوبی و سلامتی سپری نمایند . انشالله تعالی

ادبیات و موسیقی و هنر...