شب غم آلود

دوستان بسیار عزیزو نازنینم ، سلامهای گرم و صمیمانه ام را بپذیرید.

غزلی را بانام. ( شب غم آلود ) بحضورتون تقدیم میکنم با این تو ضیح که وزن این غزل سنگین هست و

وزنیست که کمتر با این وزن غزل سروده شده لذا جت اطلاع عرض میکنم که نام این وزن در عروض

بحر مجتثّ مثمن مخبون نامیده میشود و وزن آن عبارتست از : مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن .

منتظر نظرات شما یاران مهربونم هستم. باتشکر بسیار

هرشب درون دیده میشکنم جام خواب را

تا بنگرم ز پشت پرده ی شب ، آفتاب را

هرلحظه خیره خیره مانده نگاهم به راه تو

تا افکنی سحر ، زچهره ی زیبا نقاب را

همچون سپند روی شعله ی آتش ، نشسته ام

شبها ببین به دشت سینه ی من ، التهاب را

در آیه های ناب لاله ی خونین نوشته است

برجان عاشقان خسته ، دل ِ چون کباب را

از جور و ظلم روزگار چه جانها به لب رسید

بنگر به سرنوشت تیره ، غم ِ بی حساب را

آری چو برق و باد میگذرد عمر و زندگی

هیچ اعتبار نیست ، زندگی پر شتاب را

با چشم تیز بین نگر ، که نمانده است فرصتی

در روزگار سخت حادثه ، عمر حباب را

ای خارهای سخت ِ رفته به پا ، نیک بنگرید

پایان تلخ و پر توهّم و نقش سراب را

(محمود) قصه های غصه به پایان نمیرسد

ساقی بیا ، بیار در شب پرغم ، شراب را

قم. ۹۴/۹/۳۰

ادبیات و موسیقی و هنر...